ΑΤΟΠΑ 1997

 

 

 

 


Αφιέρωμα Πένθιμο στον Αγρο-Βιομηχανικό Πολιτισμό I, 1977-1997

  Hommage Funebre à la Civilisation Agro-Industrielle I, 1977-1997

 

 

Αφιέρωμα Πένθιμο στον Αγρο-Βιομηχανικό Πολιτισμό II, 1977-1997

  Hommage Funebre à la Civilisation Agro-Industrielle II, 1977-1997

 

 

 


 


Αφιέρωμα Πένθιμο στον Αγρο-Βιομηχανικό Πολιτισμό III, 1977-1997

  Hommage Funebre à la Civilisation Agro-Industrielle III, 1977-1997

 

 

Αρχή σελίδας   -  Προηγούμενη σελίδα


 

 

 

 

 

 

Αρχή σελίδας   -  Προηγούμενη σελίδα

 

                                          

 

 

 

                                                            ΑΤΟΠΟΝ

                                                 ΔΟΣ ΜΟΙ … ΧΡΟΝΟΝ

 

 

 

Αρχή σελίδας   -  Προηγούμενη σελίδα

 


 

 



                                                                ΑΤΟΠΟΝ                                                 
                                                       ΔΟΣ ΜΟΙ … TΟΠΟΝ

 

 

 

 




 

 

 


ΑΤΟΠΟΝ

 

ΔΟΣ ΜΟΙ... ΤΟΠΟΝ 

ΚΑΙ 

ΓΛΥΠΤΙΚΗΝ ΠΟΙΗΣΩ

 

Αρχή σελίδας   -  Προηγούμενη σελίδα

 


 

                                                              ΚΛΕΨΥΔΡΑ, '00

                                                          CLEPSYDRA, '00

                 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 



ΚΛΕΨΥΔΡΑ, '00

CLEPSYDRA, '00
 
OPEN, Lido Venzia, 1999

 
 

Η γλυπτική σύνθεση «Κλεψύδρα ’99», η οποία εντάσσεται στην ενότητα «ΑΤΟΠΑ»,   

πραγματοποιήθηκε  για τη 2η Διεθνή  Έκθεση Γλυπτικής «ΟΡΕΝ ’99» στο Lido της Βενετίας, το Σεπτέμβριο 1999.

Έργα αυτής της ενότητας παρουσιάστηκαν στις δύο εκθέσεις:

  •  «ΑΤΟΠΑ», Γκαλερί Artforum στη Θεσσαλονίκη το 1997 και  

  • «ΜΕΤΑΙΧΜΙΟΝ», Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα στην Αθήνα το 1999.  

Χαρακτηριστικά των έργων της σειράς «ΑΤΟΠΑ»:

1. Οι γλυπτικές μορφές οργανώνονται με απλά σχήματα – σφαίρες, κύβοι,  πυραμίδες, παραλληλεπίπεδα –                                                                

     που υποδηλώνουν τις δομές της φύσης χωρίς να τις περιγράφουν τις φυσικές μορφές.

2. Τα υλικά των έργων  – ανοξείδωτο μέταλλο, μπρούντζος, σίδερο, κρύσταλλο, νερό, αέρας –                                                                 

     διαμορφώνουν τους βασικούς κώδικες με τους οποίους αρθρώνεται ο πλαστικός λόγος, που αναφέρεται 

      στη ροή του ΧΡΟΝΟΥ. Καθώς κάθε υλικό έχει άλλο συντελεστή αντοχής στη φθορά και στην καταστροφή, 

     καθορίζει τη σχέση ανάμεσα σε  ΕΦΗΜΕΡΟ - ΑΙΩΝΙΟ.

3. Η ισορροπία στη δομή των έργων λειτουργεί ως δομικό συντακτικό του πλαστικού λόγου καθώς τείνει 

    στο «Μεταίχμιο» ανάμεσα σε  ΕΦΗΜΕΡΟ - ΑΙΩΝΙΟ,   για να αναδειχθεί το «ρέον ερώτημα» ως αφετηρία 

   

 

    Νοέμβριος 2000                                         

                                                                                                          Θόδωρος, γλύπτης

 

                                                                                                                                                                     Αρχή σελίδας   -  Προηγούμενη σελίδα


 

ΚΛΕΨΥΔΡΑ                     

                                                                                          Μαίρη Μιχαηλίδου, Ιστορικός Τέχνης

 

   Γνώρισα το έργο του Θόδωρου όταν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην ειδική έκθεση 

που είχε οργανωθεί το 1963 για τα μέλη της Διεθνούς Ένωσης Τεχνοκριτών, της γνωστής  AICA.

   Από τότε έχουν περάσει περισσότερα από 35 χρόνια γόνιμης καλλιτεχνικής πορείας και είχα πολλές φορές

την ευκαιρία να παρακολουθώ από κοντά  τις υπαρξιακές του αγωνίες και τους πνευματικούς του

προβληματισμούς και να διαπιστώνω κάθε φορά την αδάμαστη θέληση, ενός προικισμένου και γνήσιου δημιουργού,

να ξεπερνά με θάρρος και επιμονή τις πολλαπλές αντιξοότητες για να ανασυνθέτει με πάθος και πίστη

το καλλιτεχνικό του τοπίο και να ανακαλύπτει  με αγάπη και γνώση το καθαρά προσωπικό πλαστικό του ιδίωμα,

που του επέτρεψε να εδραιώσει από νωρίς την ξεχωριστή καλλιτεχνική του παρουσία στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο.

   Άλλωστε από τις πρώτες αναγνώσιμες φόρμες μέχρι τις γλυπτικές συνθέσεις της τελευταίας περιόδου, όπου

εξέχουσα θέση κατέχει το έργο «Κλεψύδρα» που παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση «ΟΡΕΝ  999» της Βενετίας,

ο Θόδωρος γνωρίζει πολύ καλά να κυριαρχεί το υλικό του και να αποκαλύπτει στη θέαση όλων μας το μέτρο και την

τάξη ως απόλυτες έννοιες του Είναι και του Κόσμου.

   Έτσι στην εξέλιξη της δουλειάς του επιλέγει συνειδητά να απαλλαγεί από κάθε σχέση με την εικονική πραγματικότητα,

να απορρίψει τη ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων και να εγκαταλείψει τη συμβατική χρήση των υλικών της

γλυπτικής για να εκφραστεί ελεύθερα και κυρίως συμβολικά, για εκείνα που τον απασχολούν,  για τα μεγάλα υπαρξιακά

ερωτήματα που τον προβληματίζουν.

   Έχουμε επομένως στο πρόσωπο του Θόδωρου έναν χαρισματικό εικαστικό δημιουργό που ξέρει πολύ καλά 

να εκφράζει τη δική του πραγματικότητα και να μεταπλάθει τα στοιχεία της σε μια αέναη διαλογική σχέση μεταξύ τέχνης 

και κοινωνίας.

   Ένας λοιπόν αυθεντικός εκφραστής της δωρικής του πατρίδας και της κοσμοπολίτικης παιδείας του, καταθέτει στο  

χώρο

της ελληνικής εικαστικής δημιουργίας την προσωπική του φωνή και δημιουργεί ελεύθερος από εξωτερικούς κανόνες

με αίσθημα εσωτερικής νομοτέλειας, προσπαθώντας να διερευνήσει, να αφομοιώσει και να μεταπλάσει σε ύλη ό,τι

ο ίδιος πιστεύει ως πανανθρώπινο όραμα. 

 

Αθήνα, Ιανουάριος 2001      

                                                                                                   

 

 

 

Αρχή σελίδας   -  Προηγούμενη σελίδα