Δημοσιεύματα - Texts

 

 

ΓΛΥΠΤΙΚΗ "ΑΤΟΠΙΑ"

 

                                                                                                        ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 Η γλυπτική του Θόδωρου, ως πλαστική γλώσσα, δεν αρθρώνεται μόνον στο επίπεδο των αισθητικών τεχνικών αλλά επεμβαίνει στην ίδια τη σύσταση του κοινωνικού βιόκοσμου. Το ενδιαφέρον στο πρόσφατο έργο του συνίσταται στον εντοπισμό της "ατοπίας" ως πραγματολογικής καταστάσεως του συγχρονικού ανθρώπινου Είναι. Η διαμεσολάβηση γλυπτικής και κοινωνικού βιόκοσμου στην τέχνη του Θόδωρου λειτουργεί ως κοινωνική πρακτική, η οποία ανα-ζητεί κάποιον αισθητικό και κοινωνικό ταυτόχρονα δυναμικό "τόπο".

Υπερβαίνοντας τα όρια του κοινωνικού καταμερισμού εργασίας η γλυπτική, κατά τον Θόδωρο, δεν έχει ως στόχο της την περιγραφική απεικόνιση της εξωτερικής ολότητας, έστω και υπό την αρνητική της μορφή, αλλά τη σύλληψη της επικοινωνιακής δυναμικής που αναπτύσσεται ανάμεσα στον άνθρωπο και τα ιστορικά δημιουργήματα του. Ο Θόδωρος πιστεύει ότι η γλυπτική είναι το διαχρονικό επίπεδο του κοινωνικού αναστοχασμούׁ  είναι η συνείδηση που διαμορφώνεται από την επικοινωνιακή διαπλοκή ανάμεσα στην τέχνη και τον κοινωνικό βιόκοσμο. Στο βαθμό που ο κοινωνικός βιόκοσμος εξορθολογίζεται η γλυπτική ανιχνεύει την "ατοπία" της "έρημης χώρας" του ανθρώπου. Η τέχνη γεννιέται από τα συντρίμμια της αισθητικής μορφής και η νομιμοποίηση της εξαρτάται από το βαθμό εξορθολογισμού του κοινωνικού βιόκοσμου.

Στο έργο του γλύπτη Θόδωρου δεν διατυπώνεται μια γραμματική της αισθητικής ορθολογικότητας αλλά μία θεωρία της πραγματολογικής "ατοπίας" του ανθρώπινου Είναι στην εποχή της τηλεπικοινωνίας. Το σημειολογικό σύστημα έκφρασης της γλυπτικής τέχνης του "κατασκευάζεται" από το υλικό των αρνητικών διαμεσολαβήσεων ανάμεσα στον άνθρωπο και την φύση. Η μετάβαση από τα φυσικά υλικά στις μορφές της γλυπτικής δεν υπόκειται σε αισθητικούς κανόνες αλλά συνδέεται με την διαλεκτική επικοινωνιακή σχέση ανάμεσα στο αισθητικό υλικό και τον κοινωνικό ορθολογισμό. Η αισθητική σύνθεση προκύπτει ως αποτέλεσμα "ατοπικών" κοσμοεικόνων που η ίδια η κοινωνία μας κατασκευάζει για τον εαυτό της. Η γλυπτική του Θόδωρου εννοείται ως "υλική τέχνη" και ως τέτοια είναι η συνείδηση της κοινωνικής "ατοπίας". Η αλήθεια της αισθητικής δεν είναι υπόθεση καλλιτεχνικής εγκυρότητας, αλλά επικοινωνιακής "εν-τοπίας" σε έναν εργαλειακό κόσμο. Τότε η γλυπτική διαλέγεται με την πραγματικότητα στην "ατοπική" εκδοχή της επικοινωνιακής δομής της.

Στη γλυπτική του Θόδωρου αποτυπώνεται η επικοινωνιακή δυναμική μιας κοινωνίας η οποία (δεν) έχει επίγνωση της αδυναμίας να μετασχηματιστεί σε πολιτιστική συνθήκη.

Ανάμεσα στον κοινωνικό ορθολογισμό και την φυσική υλικότητα διαμεσολαβεί η "ατοπική" συνθήκη της γλυπτικής του ως πρόταση αισθητικού μετασχηματισμού του κοινωνικού βιόκοσμου.

 

Οκτώβριος 1997

                                                                                                                                                          ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 

 

Επιστροφή Δημοσιεύματα - Return to Texts