Δημοσιεύματα - Texts

 

 

 

 

ΚΛΕΨΥΔΡΑ

 

                                                                                           ΜΑΙΡΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ

 

   Γνώρισα το έργο του Θόδωρου όταν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην ειδική έκθεση  που είχε οργανωθεί το 1963 για τα μέλη της Διεθνούς Ένωσης Τεχνοκριτών, της γνωστής A.I.C.A.

Από τότε έχουν περάσει περισσότερα από 35 χρόνια γόνιμης καλλιτεχνικής πορείας και είχα πολλές φορές την ευκαιρία να παρακολουθώ από κοντά τις υπαρξιακές του αγωνίες και τους πνευματικούς του προβληματισμούς και να διαπιστώνω κάθε φορά την αδάμαστη θέληση, ενός προικισμένου και γνήσιου δημιουργού, να ξεπερνά με θάρρος και επιμονή τις πολλαπλές αντιξοότητες για να ανασυνθέτει με πάθος και πίστη το καλλιτεχνικό του τοπίο και να ανακαλύπτει  με αγάπη και γνώση το καθαρά προσωπικό πλαστικό του ιδίωμα, που του επέτρεψε να εδραιώσει από νωρίς την ξεχωριστή καλλιτεχνική του παρουσία στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο.

   Άλλωστε από τις πρώτες αναγνώσιμες φόρμες μέχρι τις γλυπτικές συνθέσεις της τελευταίας περιόδου, όπου εξέχουσα θέση κατέχει το έργο «Κλεψύδρα» που παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση «ΟΡΕΝ  999» της Βενετίας,  ο Θόδωρος γνωρίζει πολύ καλά να κυριαρχεί το υλικό του και να αποκαλύπτει στη θέαση όλων μας το μέτρο και την τάξη ως απόλυτες έννοιες του Είναι και του Κόσμου.

Έτσι στην εξέλιξη της δουλειάς του επιλέγει συνειδητά να απαλλαγεί από κάθε σχέση με την εικονική πραγματικότητα, να απορρίψει τη ρεαλιστική θεώρηση των πραγμάτων και να εγκαταλείψει τη συμβατική χρήση των υλικών της γλυπτικής για να εκφραστεί ελεύθερα και κυρίως συμβολικά, για εκείνα που τον απασχολούν,  για τα μεγάλα υπαρξιακά ερωτήματα που τον προβληματίζουν.

   Έχουμε επομένως στο πρόσωπο του Θόδωρου έναν χαρισματικό εικαστικό δημιουργό που ξέρει πολύ καλά να εκφράζει τη δική του πραγματικότητα και να μεταπλάθει τα στοιχεία της σε μια αέναη διαλογική σχέση μεταξύ τέχνης και κοινωνίας.

   Ένας λοιπόν αυθεντικός εκφραστής της δωρικής του πατρίδας και της κοσμοπολίτικης παιδείας του, καταθέτει στο χώρο της ελληνικής εικαστικής δημιουργίας την προσωπική του φωνή και δημιουργεί ελεύθερος από εξωτερικούς κανόνες με αίσθημα εσωτερικής νομοτέλειας, προσπαθώντας να διερευνήσει, να αφομοιώσει και να μεταπλάσει σε ύλη ό,τι ο ίδιος πιστεύει ως πανανθρώπινο όραμα. 

 

    Αθήνα, Ιανουάριος 2001      

                                                                                             Μαίρη Μιχαηλίδου, Ιστορικός Τέχνης

 

Επιστροφή Δημοσιεύματα - Return to Texts